July 11, 2008 Cell topic at P'Thom's house

Petch

เผยแพร่พระกิตติคุณ

กิจการ 17

เบคกี้ พิพเพิร์ต ให้ข้อสังเกตว่า “โดยปกติมีอยู่สิ่งหนึ่งที่คนคริสเตียนและคนไม่เป็นคริสเตียนเหมือนกันคือ ทั้งคู่เคร่งเครียดกับเรื่องการประกาศพระกิตติคุณจนเกินไป?” แม้แต่ท่านเปาโล อัครทูตผู้ยิ่งใหญ่ ผู้ซึ่งเราคิดว่าเป็นนักประกาศฯ ที่ทรหดและน่ากลัวคนหนึ่ง ยังเตือนชาวโครินธ์ว่าท่านอยู่กับพวกเขา ท่านก็ “…อ่อนกำลัง มีความกลัวและความหวาดหวั่นมาก” (1 โครินธ์ 2:3) ความจริงแล้ว สมาชิกบางคนของคริสตจักรยังกล่าวว่า “จดหมายของเปาโลนั้นมีน้ำหนักและมีอำนาจมากก็จริง แต่ว่าตัวเขาดูอ่อนกำลังและคำพูดของเขาก็ใช้ไม่ได้” (2 โครินธ์ 10:10) แต่กระนั้นเราก็ยังมีสิ่งที่ต้องเรียนรู้จากตัวอย่างของเปาโลมากมาย ในฐานะที่เป็นบุคคลหนึ่งซึ่งอยู่ใต้อำนาจของพระวิญญาณบริสุทธิ์และกล่าวคำเทศนาด้วยความเชื่ออย่างลึกซึ้งในข่าวประเสริฐของพระเยซู

1. คุณมีความรู้สึกอย่างไรและความอุตสาหะเพียงไร เมื่อคุณแบ่งปันพระกิตติคุณกับคนอื่น?

2. อ่าน กิจการ 17 สังเกตดูว่าเปาโลนำเสนอพระกิตติคุณแตกต่างกันอย่างไร ในแต่ละเมืองทั้งสามเมืองที่ท่านไปเยี่ยมเยียนนั้น ให้บรรยายสิ่งที่เหมือนกันและแตกต่างกันย่อๆ ตามที่คุณสังเกตเห็น

3. ถ้ามีธรรมศาลาในเมือง ตามความเคยชินของเปาโล ท่านจะต้องไปที่นั่นก่อน (ข้อ 2) เพราะเหตุใดการปฏิบัติเช่นนี้จึงเป็นกลยุทธที่เกิดผล (ข้อ 1-4)?

4. ปัจจุบันเราควรจะไปที่ใดเพื่อหาบุคคลที่มีความสนใจทางศาสนา?

จากกรณีของเปาโล (ข้อ 5-9) ทำไมกลุ่มคนเช่นนี้จึงถือเป็นปฏิปักษ์ที่มีอิทธิพลที่สุด?

5. ในเธสะโลนิกาและเบโรอา เปาโล “ชี้แจงกับพวกเขาโดยใช้ข้อความจากพระคัมภีร์” แต่ในเอเธนส์ท่านไม่ได้ทำอย่างนั้น ดังนั้นการใช้พระคัมภีร์เป็นพื้นฐานสำหรับการประกาศพระกิตติคุณจะเกิดผลที่สุดเมื่อไร?

6. ให้พิจารณาเกี่ยวกับ การเป็นปรปักษ์ที่เปาโลพบในเธสะโลนิกาและเบโรอา และความเป็นจริงที่เปาโลเข้าไปในเมืองที่กราบไหว้รูปเคารพอย่างเอเธนส์ตามลำพัง (ข้อ 16) คุณคิดว่าเปาโลจะรู้สึกอย่างไรเมื่อเขาเริ่มเทศนาพระกิตติคุณในเมืองเอเธนส์?

7. อะไรที่กระตุ้นให้เปาโลเทศนาพระกิตติคุณทั้งๆ ที่ท่านเป็นคนอ่อนแอ (ข้อ 3, 16, 31)?

8. ในเอเธนส์ เปาโลไม่เพียงแต่เทศนาในธรรมศาลาเท่านั้น แต่ท่านยังเทศนาในตลาดนัด (สนามชุมนุม ข้อ 17) ให้คุณใช้จินตนาการและข้อมูลจากข้อ 17, 21 บรรยายว่าบรรดาประชาชนมองเห็นและได้ยินเสียงอะไรที่ตลาดนัดแห่งนี้

9. ทำไมที่เหล่านี้จึงเป็นสถานที่ที่เปาโลสมควรไปประกาศฯ ?

10. ปัจจุบันนี้ สถานที่ใดที่ “คนนอกศาสนา” มักจะไปรวมกัน ?

11. ให้ศึกษาการนำเสนอพระกิตติคุณของเปาโล (ข้อ 22-31) ท่านปรับปรุงการนำเสนอของท่านให้เหมาะสมกับความสนใจและเบื้องหลังของผู้ฟังอย่างไรบ้าง?

ปัจจุบันนี้เราอาจจะทำตามตัวอย่างของท่านโดยไม่บิดเบือนสาระสำคัญของพระกิตติคุณได้อย่างไร?

12. ให้เปรียบเทียบความแตกต่างของการตอบสนองต่อพระกิตติคุณในเมือง เธสะโลนิกา เบโรอา และเอเธนส์

13. แม้จะไม่ลืมว่าสถานการณ์ของเปาโลในตอนนี้อาจจะแตกต่างจากสถานการณ์ของคุณเอง แล้วคุณสามารถเรียนรู้อะไรจากเปาโลบ้าง เกี่ยวกับหลักในการประกาศพระกิตติคุณของท่าน?

Petch · Posted: Fri Jul 11, 2008 10:51 am Post subject:

Side Study on Act 17

By David O’Hara

First, perhaps Christians do not just need proclaim Christ to others; maybe we need to
have God proclaimed to us, too. In Lent in my church we veil the crosses and remember
that here in the Shadowlands East of Eden God is veiled to us. In Acts 17 Paul reminds
us that the hidden, unknown God nevertheless pierces through the veil to find us.
Perhaps Gerard Manley Hopkins was right to say that all the world is charged with God’s
grandeur. If that’s so, then all of our studies—all our world, even—can become
opportunities to seek God through God’s creation. What veils in our lives might God be
piercing through? We might not know if we don’t pay attention.

Second, I wonder if Christianity doesn’t always face times of crisis like Paul faced in
Athens. Perhaps it is the job of every Christian to seek to be not just a proclaimer but a
translator as well. Perhaps, as Robert Farrar Capon has said, missionaries do not bring
Jesus to the world, because Jesus is already present. All they can bring is the news of
Jesus, and that often means reminding people of what they already know. Perhaps the
proclamation of Christ needs to begin with a study of the landscape to see what language
God already speaks here. The alternative may be the insistence on telling people about
Jesus in words that are comfortable and familiar to us but wholly alien and alienating to
others. And who knows? We might just find that wherever we go there are already altars
to agnosto theo, and people worshiping at them, waiting for the unknown God to become
known.